Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια, η σελίδα με ΘΕΑ, για να μπορέσει να δει το έργο του Ύπατου (όπως το ονομάζει). Το παρακάτω κείμενο το έγραψα με πραγματική αγάπη προς αυτήν.


                                                      
Η απελευθέρωση, ενός ανθρώπου, από τον Χριστιανισμό και η μετάβασή του σε μια Ελληνική και ελεύθερη κατάσταση, περνάει από πολλά σκαλοπάτια και σκαμπανεβάσματα. Η πλύση εγκεφάλου που έχουμε δεχτεί μας κάνει να κλονιζόμαστε συχνά.
Έχουμε κρίσεις συνειδητοποίησης, μια πάμε πίσω, μια μπροστά. Όλο αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό για κάποιον που κάνει τα πρώτα του βήματα και αυτά τα πρώτα βήματα μπορεί να κρατήσουν πολύ.
Επειδή είναι φυσιολογικό να συμβαίνει (Το έχω βιώσει), έχω γράψει πολλές φορές, ότι δεν πρέπει να βάζουμε διαχωριστικές γραμμές σε άτομα, που ακόμα δεν έχουν καταλάβει ούτε τη μία πλευρά της διαχωριστικής ούτε την άλλη.
Τι συμβαίνει όμως όταν το άτομο δεν είναι καινούργιο; Τι συμβαίνει;
Όταν έχει τόση μεγάλη εμπειρία και έχει βοηθήσει τόσο πολύ;
Είναι εύκολο να στρεφόμαστε κατά αυτών, που εκπροσωπούν το Ύπατο Συμβούλιο Ελλήνων Εθνικών.
Πανεύκολο, δεν είναι τέλειοι και σίγουρα δεν είναι όπως θα θέλαμε να είναι.
Αν ήμασταν χίλιοι, χίλια διαφορετικά ΤΕΛΕΙΑ θα είχαμε στο μυαλό μας, για το πώς θα έπρεπε να είναι οι εκπρόσωποι του Ύπατου.

Σίγουρα και εγώ θα ήθελα να πηγαίνει πιο γρήγορα το πράγμα, ναι πηγαίνει αργά.
Πάει αργά όμως σε σχέση με την κατάσταση που αντιμετωπίζει;
Μήπως το γρήγορο το έχει πληρώσει στο παρελθόν;
Το τεράστιο που έχει επιτύχει, δεν μειώνεται επειδή θα θέλαμε να έχει πετύχει άλλα τόσα, παραμένει ΤΕΡΑΣΤΙΟ.
Απουσιάζει η οργάνωση όπως λες;
Δεν απαντιέται έτσι εύκολα.
Αν ήταν δογματικό το σχέδιο, θα βρίσκαμε αφορμή και θα λέγαμε άλλα.
Από την φύση του αυτό το Ελληνικό, που προσπαθούμε να αναδείξουμε, δεν είναι δογματικό και στηρίζετε στην ατομική και τοπική ελευθερία, αλλά χωρίς να χάνετε η συλλογικότητα.
Αλλιώς εκφράζετε στην Ρόδο αλλιώς στην Νέα Υόρκη.
Όμως στην Νέα Υόρκη, στην Κύπρο και οπουδήποτε αλλού, φέρουν το όνομα αυτού του Ύπατου.

Πριν δύο χρόνια, είχα ένα σκαμπανέβασμα και εγώ και υποσχέθηκα τότε, στον εαυτό μου, ότι δεν θα αφήσω ποτέ ξανά τον εγωισμό να βάλει διαχωριστική μεταξύ εμού και του μοναδικού, αναμφισβήτητα ιστορικού εκκινητή (φανερά), του Ελληνισμού στην σύγχρονη Ελλάδα.
Διαφωνώ σε κάτι; Το λέω.
Θα προτιμήσω να βριστούμε με τον οποιοδήποτε από τους εκπροσώπους που λες, για το οποιοδήποτε θέμα που ίσως διαφωνούμε, ώστε να βρούμε λύση αλλά δεν θα εγκαταλείψω.

Έχεις δικαίωμα να αποχωρήσεις, δικαίωμα να λες την γνώμη σου, για το πού έχει πρόβλημα το Ύπατο (Όπως το λες), αλλά το να παρακινείς άλλους να αποχωρήσουν, αν και είναι δικαίωμα σου, δεν μπορώ να το καταλάβω, ούτε το σκοπό και ούτε το νόημα που έχει.
Τουλάχιστον που να έχει εμφανώς θετικό πρόσημο για την Επανελλήνιση.

Όταν προσπαθούσα να χωνέψω τα Ελληνικά και να αποβάλω τα ιουδαϊκά, με βοήθησες αρκετές φορές με τις απαντήσεις σου.
Ίσως είμαι μικρός (όχι στην ηλικία) για να σε κρίνω, και παρατηρώντας την σελίδα σου, δεν έχει αλλάξει, παραμένει Ελληνική αν και λίγο αόριστη. Ακόμα σε διαβάζω κάποιες φορές.
Οι μικρές αλλαγές που βλέπω και που στρέφονται εναντίον του Ύπατου, μόνο προσωπικές φιλοδοξίες προδίδουν.

Θα υπερασπιστώ τη μοναδική ΣΟΒΑΡΗ προσπάθεια Επανελλήνισης.
Θα την υπερασπιστώ με το ίδιο πάθος που θα προσπαθήσω να την αλλάξω εκεί που νομίζω ότι θέλει αλλαγή.
Θα με έχεις απέναντι σου όσο την πολεμάς, αλλά χωρίς να βάλω μεταξύ μας καμιά διαχωριστική γραμμή.
Μόνο μία διαχωριστική γραμμή έχω θέσει στη ζωή μου και είναι η μοναδική που δεν σβήνει με τίποτα.
Αυτήν μεταξύ εμού και του οποιουδήποτε ολοκληρωτισμού.
Διαχωριστική δεν βάζω μεταξύ εμού και οποιουδήποτε ανθρώπου, πόρτα διαφανή βάζω, που ανοίγει και κλείνει ανάλογα.
Κάνε ό,τι θες αλλά άσε ήσυχο αυτό που επανέφερε φανερά τον Ελληνισμό στην σύγχρονη Ελλάδα.
Από αυτό το Ύπατο ξεκίνησαν όλα και πρέπει να αναρωτηθούμε όλοι, αν βοηθήσαμε ή απλά δεν ικανοποιηθήκαμε.
 Τι είναι και δεν ικανοποιηθήκαμε; Μια έτοιμη τούρτα που σε άλλους αρέσει και σε άλλους δεν αρέσει;
Μια συλλογικότητα είναι, μια Ελληνική συλλογικότητα, που κινείται, είναι.
Κουβαλάει τα παραδεδομένα από τους προγόνους μας, τώρα και 2000 χρόνια, προσθέτει και διαφοροποιεί στα παλιότερα καθώς κινείται.
Ήσουν κομμάτι της; Ήμουν κομμάτι της, τελικά;
Αυτό πρέπει να αναλογιστεί κανείς και όχι να τον παρασύρει η δημοσιότητα που απέκτησε.

Ένας είναι ο σκοπός.
Επανελλήνιση με κάθε θυσία.

Σκοπός των άλλων, είναι να τελειώνουν με πολλούς και διαφόρους τρόπους, με αυτό που τους ενοχλεί από το 1996.
Με όλα τα υπόλοιπα που "μοιάζουν" δεν αγχώνονται, γιατί είναι απλές γραφικές υπάρξεις.
Είναι φοκλόρ πολιτισμικές επιγραφές.

Ένα είναι το πρώτο, ένα μόνο χρησιμοποιεί την λέξη ΕΘΝΙΚΗ.
Ένα μόνο είναι το ΥΠΑΤΟ που λες.
Να είσαι σίγουρος, ότι μόνο αυτό τους ενοχλεί. Δεν τους ενοχλούν μικρά ιστολόγια όπως το δικό μου αλλά ούτε και πολύ πολύ μεγαλύτερα όπως το δικό σου, όταν αποχωρίζονται από το ΥΠΑΤΟ και κινούνται μόνα τους.

Δεν ξέρω πραγματικά αν έχει κάποιο νόημα αυτή η ανάρτηση αλλά είχα την ανάγκη να την γράψω.



Ευχαριστώ που με διαβάζετε
 Ηλίας Τ. ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου